გაზეთ „ბათუმელების” სარედაქციო სვეტიდან

ეთერ თურაძე, „ბათუმელების” მთავარი რედაქტორი

ეთერ თურაძე

გენერალი რომან დუმბაძე, ჩემი აზრით, ერთ-ერთი ყველაზე ტრაგიკული ქართველია, ვისაც მე პირადად ვიცნობდი. ის ერთადერთი ქართველია, რომელის ფოტოებიც 2004 წელს ბათუმში გამოფინეს შემდეგი წარწერით – „მოღალატე“. ფოტოების სახელების კედლებზე გამოკვრამდე გენერალს ისეთი არაფერი ჩაუდენია, რასაც ქართული კანონის შესაბამისად ღალატის კვალიფიკაცია მიეცემოდა. მაშინ გენერალმა საშინელი შეცდომა დაუშვა – არ დაემორჩილა ქვეყნის პრეზიდენტს ნიშნად იმისა, რომ ასლან აბაშიძეს ემორჩილებოდა.

ამ ადამიანს რამდენიმე თვის განმავლობაში ბათუმის მე-3 საპყრობილის შენობის ხან რომელ ნაწილში ვხედავდი და ხან – რომელში. მაშინ მე-3 საპყრობილის მონიტორინგის ჯგუფის წევრი ვიყავი და საპყრობილეში შესვლა ნებისმიერ დროს შემეძლო. რომან დუმბაძე, სხვა პატიმრებისგან განსხვავებით, თავისუფლად გადაადგილდებოდა საპყრობილეში, როგორც მახსოვს, ადმინისტრაცია მაღალი სასჯელის გამო მისდამი მეტნაკლებად ლოიალური იყო.

მაშინ მეც მეგონა, რომ რომან დუმბაძე, როგორც სამშობლოს მოღალატე, ისე გაასამართლეს. ამის შესახებ მასთან საუბარს დიდხანს ვერ ვახერხებდი. ერთ დღეს კი მაინც ვკითხე. მახსოვს მაშინ რაც მითხრა – მე სამშობლოს მოღალატე არ ვარ და არც სასამართლოს გავუსამართლებივარ მაგ მუხლითო. დოკუმენტები მაჩვენა, რითაც დავრწმუნდი, რომ სასამართლოს შესახებ სიმართლეს მეუბნებოდა.

რომან დუმბაძის მოღალატეობის შესახებ გივი თარგამაძემ 2008 წლის აგვისტოს ომის დღეებში ისევ შეგვახსენა. პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარემ თქვა, რომ რუსმა გენერალმა მოღალატე დუმბაძე მოითხოვა 12 ტყვე ჯარისკაცის გათავისუფლების სანაცვლოდ. მაშინ გენერალი დუმბაძე ყველაზე ნაკლებად მადარდებდა, მაგრამ მაინც გაოგნებული ვიყავი გივი თარგამაძის განცხადებით. ვის ვის და გივი თარგამაძეს ყველაზე უკეთ უნდა სცოდნოდა, რომ გენერალი დუმბაძე ღალატის მუხლით არ გაუსამართლებიათ.

რომან დუმბაძის „სამშობლოს ღალატის“ ამბავი ქართულმა მედია კიდევ ერთხელ მისი მოკვლის შესახებ გავრცელებული ინფორმაციის შემდეგ გაიხსენა. ამაზე ისეთმა გამოცემებმაც კი დაწერეს, ვისაც პირადად მე ვენდობი. ანუ დეზინფორმაციის ტალღა გენერალ დუმბაძესთან დაკავშირებით იმდენად მასშტაბურია, რომ თითქმის შეუძლებელია, საზოგადოებამ სხვა ინფორმაცია მიიღოს…
არ ვიცი, მე-5 გვერდზე გამოქვეყნებული სტატია გარდაცვლილი გენერლის საქმის შესახებ, დეზინფორმაციის ამ ნიაღვარში რამდენად ბევრ ადამიანისთვის იქნება დამაჯერებელი, მაგრამ მაინც გადავწყვიტე ამ ამბის მოყოლა.

26 მაისს, ანუ საქართველოს დამოუკიდებლობის დღეს, ჩემი „ფეისბუქის“ გვერდზე დილიდან შარშანდელი 26 მაისის ამსახველი ფოტოების ტალღა წამოვიდა. შარშან, 26 მაისს, „აღლუმისთვის მოედნის გასათავისუფლებლად“ პოლიცია დილამდე სდევდა მომიტინგეებს, იჭერდა, სცემდა… მაშინ ორი მოქალაქე დაიღუპა თუ ოთხი, დღემდე გაურკვეველია.

დღის მეორე ნახევარში ამ საშინელ ფოტოებს „ფეისბუქის“ გვერდზე ქუთაისის კადრები ჩაენაცვლა –  საქართველოს პარლამენტის ახალი შენობა და მის წინ გამართული აღლუმი. შარშანდელი 21 მაისისა (აჭარის ტელევიზიასთან მიტინგის დაშლა) და 26 მაისის შესახებ „ბათუმელების“ ამ ნომერში არაფერს ვწერთ, წლევანდელი 26 მაისის შესახებ პატარა ინფორმაცია კი მე-4 გვერდზე დევს.
გაზეთი დასაბეჭდად იყო გამზადებული, როდესაც დადასტურებული ინფორმაცია მოვიდა ბიზნესმენ ანზორ ქოქოლაძის შეწყალების შესახებ. ამ პოზიტიური ინფორმაციის წაკითხვა მკითხველს „ბათუმელების“ ამავე ნომერში შეეძლება.


მაღალმთიანი აჭარა შეფერხებული ინტერნეტით

ავტორი: ეკა ბარამიძე


აჭარის მაღალმთიანეთში მოსახლეობას ინტერნეტი შეფერხებით მიეწოდება. საჯარო სამსახურები და ორგანიზაციები „მაგთისა“ და „ჯეოსელის“ინტერნეტით სარგებლობენ, ასეთი სახის ინტერნეტ ძვირი ჯდება, ამავდროულად ლიმიტირებულია და ინტერნეტის სიჩქარე ამინდის ცვალებადობისას იცვლება, წვიმასა და თოვლში ითიშება კიდეც.

„ენერგო პრო-ჯორჯიამ“ ქედაში მცხოვრები გურამ ლომინაძე გასულ თვეში ორი ლარით იმიტომ დააჯარიმა, რომ გახარჯული ელექტროენერგიის საფასური დროულად ვერ გადაიხადა და 19 რიცხვის ნაცვლად თანხა 20-ში შეიტანა. მისივე თქმით დაჯარიმების მიზეზი სახალხო ბანკში ინტერნეტის შეფერხება იყო: „50-მდე ადამიანი იდგა რიგში, რამდენიმე წუთიანი ლოდინის შემდეგ განაცხადეს, რომ ინტერნეტი არ იყო და თანხას ვერ გადავიხდიდით. ლოდინს აზრი აღარ ჰქონდა, სამუშაო დროც იწურებოდა, თანხა მეორე დღეს გადავიხადე და 39 ლარის ნაცვლად 41 ლარი გადამახდევინეს, დაჯარიმებული ხარო“.

გურამ ლომინაძის გარდა მსგავსი პრობლემა სხვებსაც შეექმნათ, Read more of this post

შერჩევითი სამართალი


ავტორი: გენო გელაძე, იურისტი, „დემოკრატიის ინსტიტუტი"

„საპროცესო შეთანხმების“ ინსტიტუტი

საქართველოში იმდენი მსჯავრდებულია, რომ თითქმის არ არსებობს ოჯახი, რომლის თუნდაც ერთი ნათესავი, მეზობელი, მეგობარი ან საერთოდაც ოჯახის წევრი ნასამართლევი არ არის.

ადამიანის დაპატიმრების, გამოძიებისა და სასამართლო პროცესები, როგორც წესი, ჭორაობის, შეცოდების, სიბრალულის, შურის და ა.შ. საგანია. მიუხედავად იმისა, რომ ამ საკითხზე ძალიან ხშირად, თითქმის ყველგან საუბრობენ, ვერ გაიგებთ სიტყვას - „გაამართლეს!“
ის ფაქტი, რომ საქართველოში, ზოგადად, გამამართლებელი განაჩენის კრიზისია და სამართალდამცავი ორგანოების წარმომადგენლების „ინიციატივებს“ სასამართლოებში, სანოტარო მოქმედების მსგავსად, უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ ადასტურებენ, უკვე არახალია.

ბევრს საუბრობენ, რომ ქვეყანაში არ არის დამოუკიდებელი სასამართლო, რომ ადვოკატის ფუნქცია დაკნინებულია და ა.შ. ეს მოსაზრებები არგუმენტირებულია და საერთო შეფასებით ნაწილში ვეთანხმები, მაგრამ, ვფიქრობ, ამ ყველაფრის სათავე საქართველოში უკვე ყველასთვის კარგად ნაცნობი - „საპროცესო შეთანხმების ინსტიტუტია“. Read more of this post

ცოცხალი კედლები უნივერსიტეტში

ლაშა მიქელაძე

ლაშა მიქელაძე, სტუდენტი

უკვე თვეზე მეტია ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის უნივერსიტეტში უფრო და უფრო მატულობს უკმაყოფილოთა რიცხვი. ამის მიზეზი არც მოახლოებული გამოცდებია და არც სტუდენტების აკადემიური მდგომარეობა, საქმე სულ სხვა რამეშია, კერძოდ კი ისინი უკმაყოფილოები არიან ბოლოდროინდელი ცვლილებებით, რომელიც უნივერსიტეტში განხორციელდა. საუბარია სათვალთვალო კამერებზე, რომლებიც, როგორც დერეფნებში, ისევე აუდიტორიებშია დამონტაჟებული.

კამერებზე საუბარი განცხადების გახმაურებისთანავე მთავარ თემად იქცა როგორც სტუდენტებში, ისე აკადემიურ პერსონალში და ძირითადად უარყოფითი და კრიტიკული შეფასებები გამოიწვია. სწორად ამის გამო, შოთა რუსთაველის სახელობის უნივერსიტეტის რექტორმა ალეკო ბაკურიძემ რამდენჯერმე მოაწყო კონფერენცია, რათა აეხსნა უკმაყოფილო სტუდენტებისათვის, თუ რა დადებითის მომტანი იყო სათვალთვალო კამერები. ამ პრესკონფერენციებზე ძირითადად ერთი და იგივე ისმოდა, რომ კამერები დამონტაჟდებოდა მხოლოდ ისეთ აუდიტორიებში, სადაც ესა თუ ის ტექნიკა იყო, მაგრამ კამერები უკვე დამონტაჟებულია ისეთ აუდიტორიებშიც, სადაც არანაირი ტექნიკა არ არის და არც ახლო მომავალში არ ჩანს იმის პერსპექტივა, რომ სწავლების გაუმჯობესების მიზნით ამ აუდიტორიებში თანამედროვე ტექნიკას შეიტანენ.

სტუდენტები ასევე ფიქრობენ, რომ მათი საუბარი უნივერსიტეტის ტერიტორიაზე ისმინება, ეს ინფორმაცია რექტორმა რამდენჯერმე უარყო და აღნიშნა, რომ „არავინ არ აპირებს სტუდენტების პირადი საუბრების მოსმენას“.

იმისათვის, რომ უფრო კონკრეტულად მოგვცემოდა სიტუაციის შეფასების საშუალება და დაგვეზუსტებინა აკადემიური პერსონალის დამოკიდებულება აღნიშნულ ცვლილებებთან დაკავშირებით, გავესაუბრეთ ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის ასოცირებულ პროფესორს ირაკლი მანველიძეს, რომელიც უნივერსიტეტის „კამერიზაციასთან“ დაკავშირებით ამბობს, რომ ეს შეიძლება „კარგიც იყოს და ცუდიც”: Read more of this post

სიღარიბის ფორმულა

ავტორი: ლელა დუმბაძე, ეკა ბარამიძე

ოჯახებს, რომლებიც მიიჩნევენ, რომ მათ სოციალური მომსახურების სააგენტომ დაუსაბუთებლად მოუხსნა ფინანსური შემწეობა, საშუალება ეძლევათ, სააგენტოს ეს გადაწყვეტილება სასამართლოში გაასაჩივრონ.

ქედის მუნიციპალიტეტში, ყოფილი ინფექციური საავადმყოფოს შენობის ნანგრევებში მცხოვრებმა როსტომ დიასამიძის ხუთსულიანმა ოჯახმა საარსებო შემწეობის მოხსნის შესახებ მას შემდეგ შეიტყო, რაც ბანკში მისულებმა დახმარება ვეღარ მიიღეს. როგორც ოჯახის დიასახლისი, სამი შვილის დედა ხათუნა დიასამიძე ამბობს, მათი ოჯახი გასული წლის სექტემბერში მონიტორინგის ჯგუფმა შეისწავლა და დახმარებაც მოუხსნეს: „ოჯახში არავინ მუშაობს, ჩვენი ოჯახის შემოსავალს საარსებო შემწეობა (126 ლარი) შეადგენდა, ისიც კი მოგვიხსნეს და ყოველგვარი დახმარების გარეშე დაგვტოვეს. სამი ბავშვი მყავს, სამივე სკოლის მოსწავლეა, როცა შემწეობას ვიღებდი, ბავშვებს წიგნებს უფასოდ აძლევდნენ, სამომავლოდ ამდენ პრობლემასთან ერთად ისიც დამემატება, რომ ბავშვები სახელმძღვანელოების გარეშე დამრჩება.”

საარსებო შემწეობის გარეშე დარჩა ქედაში, ყოფილ საავადმყოფოს შენობაში მცხოვრები ეკომიგრანტ შაჰმურად დავითაძის ოჯახიც. დავითაძეების ოჯახის შესწავლის შემდეგ სარეიტინგო ქულამ 70 000 გადააჭარბა. არამარტო საარსებო შემწეობის, არამედ პოლისის გარეშეც დარჩა ჩერნობილის მონაწილე შაჰმურად დავითაძე, ვისაც მუდმივი მკურნალობა სჭირდება და უსახსრობის გამო მკურნალობაზე უარის თქმა უწევს.

„დემოკრატიის ინსტიტუტის“ იურისტი გიორგი აბულაძე ამბობს, რომ ბოლო თვენახევრის განმავლობაში ქედის მუნიციპალიტეტში საგრძნობლად იმატა იმ ოჯახების რიცხვმა, რომელებსაც შემწეობა შეუწყვიტეს: Read more of this post

ჯენტლმენური სპორტი საზოგადოებრივ საწყისებზე

ავტორი: ცაგო კახაბერიძე

გასულ ოლიმპიადაზე მოსახვედრად ბათუმელ მოფარიკავეს სულ რამდენიმე ქულა დააკლდა. სალიცენზიო ტურნირზე მან საუკეთესო შედეგი აჩვენა, თუმცა წლის განმავლობაში გამართულ შეჯიბრებებზე დაუფინანსებლობის გამო მონაწილეობა ვერ მიიღო, რის გამოც ოლიმპიადაში მონაწილეობისათვის საჭირო ქულები ვერ მოაგროვა. საქართველოს შვიდგზის ჩემპიონი ირაკლი ჭელიძე თამაშგარე მდგომარეობაში აღმოჩნდა. ფარიკაობის ფედერაცია ბათუმში დღემდე საზოგადოებრივ საწყისებზე მუშაობს და არ არსებობს ინფრასტრუქტურა, რომ ბავშვებს სპეციალურ ბილიკზე ვარჯიშის საშუალება მიეცეთ.

ბათუმის სპორტსკოლაში ფარიკაობის შესასწავლად ასამდე ბავშვი დადის, მათ შორის ბევრი სპორტის ამ სახეობას ხუთი წლიდან ეუფლება. დღეში დაახლოებით საათნახევრის განმავლობაში მეცადინეობენ, ოღონდ არა – სპეციალურ ბილიკზე, რადგან ფარიკაობისთვის განკუთვნილი საათის შემდეგ დარბაზში ფრენბურთის ჯგუფი შედის, 14 სმ სიგრძის ელექტრობილიკის ყოველდღიურად აღება-დაგება კი შეუძლებელია.

„ადრე სპეციალური სტაციონარი გვქონდა, სადაც ექვსი ბილიკი იყო დაფენილი. ახლა იმ დარბაზში მოჭიდავეები შეიყვანეს. ბოლო წლებში აღჭურვილობაც არ გვქონდა, არც საბრძოლო იარაღი, რამაც ძალიან დაგვწია უკან. ბილიკი და შესაბამისი აღჭურვილობა ბათუმის მერიამ გასულ წელს შეგვიძინა, ამიტომ დარბაზის გამო აღარ ვწუწუნებთ.“ – უთხრა „ბათუმელებს“ ფედერაციის გენერალურმა მდივანმა თენგიზ მორჩილაძემ. Read more of this post

რვა შეცდომა ერთი პაციენტის საქმეში

ავტორი: ნანა კვაჭაძე

ბათუმის რესპუბლიკური კლინიკური საავადმყოფოს ერთი პაციენტის საქმეში სამედიცინო რეგულირების სააგენტომ რვა სახის დარღვევა აღმოაჩინა. ამის გამო რამდენიმე ექიმის საქმე ექიმთა პროფესიული განვითარების საბჭომ უნდა განიხილოს.

ბათუმის რესპუბლიკური კლინიკური საავადმყოფო 429 ლარით დააჯარიმეს. სამედიცინო რეგულირების სააგენტომ საავადმყოფოს ჯარიმა მას შემდეგ დააკისრა, რაც პაციენტის, ნაზი ხარაზის, საქმე შეისწავლა და მნიშვნელოვანი დარღვევები აღმოაჩინა.
85 წლის ნაზი ხარაზს ბათუმის რესპუბლიკური საავადმყოფოს სტაციონარში რამდენიმე დღის მანძილზე მკურნალობდნენ დიაგნოზით _ კოლაპტოიდური მდგომარეობა, გულის მწვავე უკმარისობა. პაციენტის მდგომარეობა მძიმე იყო და ნათესავებმა მისი სახლში გადაყვანა გადაწყვიტეს. პაციენტის მეუღლემ, ხასან მამულაძემ, სამედიცინო მომსახურების თანხის 25 პროცენტი, 35 ლარი გადაიხადა, (60 წელს გადაცილებულ პაციენტთა მკურნალობა სახელმწიფო პროგრამის ფარგლებში ხორციელდება, თუ პაციენტის დიაგნოზი შეესაბამება პროგრამით გათვალისწინებულ დაავადებებს), თუმცა სამი დღის შემდეგ მას საავადმყოფოს იურისტი დაუკავშირდა და აცნობა, რომ 663 ლარი, მეუღლის მკურნალობის თანხა უნდა გადაეხადა, წინააღმდეგ შემთხვევაში საქმე სასამართლოს გადაეცემოდა. Read more of this post

ქობულეთი გადათხრილი ქუჩებით ტურისტული სეზონის წინ

ავტორი: მაია მიქელაძე

ქობულეთში გასული წლის ზაფხულში დაწყებული თბილისის ქუჩის რეაბილიტაცია დღესაც დაუსრულებელია. ქუჩის მცხოვრებლებს მტვრისა და ატალახებული ქუჩის გარდა ისიც აწუხებთ, რომ მოუწესრიგებელი გზის გამო ზაფხულში დამსვენებლები ამ ქუჩაზე ბინას არ დაიქირავებენ.

ქობულეთში, თბილისის ქუჩაზე მცხოვრები გულიკო სალუქვაძე ამბობს, რომ ამ ქუჩაზე რეაბილიტაცია გასულ ზაფხულს დაიწყო და მას შემდეგ აქაურობა რამდენჯერმე გადაითხარა: „ჯერ ამოთხარეს ორმოები, მერე გაასწორეს, დაყარეს ხრეში, მაგრამ ხრეში ქვემოთ წავიდა და მტვრის ბუღი დგებოდა, მერე გაზის მილები გაიყვანეს და გათხარეს, შემდეგ სილქნეთის ინტერნეტისთვის, ახლა კი სანიაღვრე სისტემა უნდა მოვაწესრიგოთო და ქუჩა სასწაულ მდგომარეობაშია. იმასაც ამბობენ, რომ სანიაღვრე სისტემაზე მომუშავე მუშები საქმის დასრულების შემდეგ მარტო ამოთხრილ ორმოებს გაასწორებენ და ისევ ისე დარჩება, როგორც აქამდე იყო. ეს ორი წელია მტვერში დავიხრჩეთ ხალხი. როცა მანქანა გაივლის მტვერი დგება, წვიმაში კი – ტალახი. შარშან სეზონი ჩაგვივარდა, მეზობლები ვფიქრობთ, რომ გამგებელს მივმართოთ, არ გვინდა, როგორც შარშან, წელსაც ჩაგვივარდეს სეზონი. ეს ქუჩა არ შეიძლება მოუწესრიგებელი იყოს, რადგან ამ ქუჩით ზღვაზე უამრავი ტურისტი დადის. ჩვენ გვაინტერესებს, სეზონამდე დასრულდება თუ არა ქუჩის რეაბილიტაცია?” Read more of this post

კინო რამდენიმე ფინალით

ავტორი: მანანა ქველიაშვილი

ბათუმის „პრესკაფეში“ პარასკეობით პროექტ „თეთრი კვადრატის“ ფარგლებში კინოჩვენებები იმართება. პროექტის განხორციელება „პრესკაფემ” „ღია საზოგადოების ფონდების“ ფინანსური მხარდაჭერით დაიწყო. პროექტის მიზანი საქართველოში მომუშავე ახალგაზრდა რეჟისორების შემოქმედების საზოგადოებისთვის გაცნობა და პოპულარიზაციაა. სალომე საღარაძე ერთ-ერთია იმ რეჟისორთაგან, ვის კინოჩვენებასაც „პრესკაფემ“ უმასპინძლა.

სალომე საღარაძე – რეჟისორი, რომელიც საავტორო კინოს აკეთებს. რომელიც ეძებს, რომელიც იკარგება და რომლის გმირებიც მუდმივ ძიებაში არიან.

სალომე თავდაპირველად ბათუმის ხელოვნების ინსტიტუტში სწავლობდა, რომლის დამთავრების შემდეგ სწავლა თბილისში, თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტში გააგრძელა. დაახლოებით 4 წელი აჭარის ტელევიზიაში მუშაობდა რეჟისორად. ახლა პირველ არხზე მემონტაჟეა. „ადამი და ევა“ – ასე ერქვა პირველ ფილმს, რომელიც პირველ კურსზე გადაიღო.

„სიურეალისტური ფილმი იყო. რა თქმა უნდა, ვერავინ ხვდებოდა ჩემი პედაგოგების გარდა. განსაკუთრებით მიხაროდა, როცა კინომცოდნე ლელა ოჩიაური ამბობდა: ამ ფილმში გაურკვეველი არაფერიაო, მაგრამ ეს ალბათ გამოუცდელობით გამოვიდა.
ჩემს გმირებს, ძირითადად ქალებს, რაღაც იდეალური უნდათ, მაგრამ ვერ პოულობენ. ალბათ სადღაც სხვაგან ეძებენ ამ იდეალურს. მაინც რაში სჭირდებათ ამ ქალებს ეს – არ ვიცი. ჩემი ფილმები თითქოს მელოდრამებია და ლავსთორები, მაგრამ საბოლოოდ ეს ფილმები არ არის ქალისა და მამაკაცის ურთიერთობაზე. ეს ქალები ვერ პოულობენ შვებას სიყვარულში თუ მამაკაცში, უფრო დიდი სჭირდებათ, უფრო მეტი, ვიდრე მიწიერი მამაკაცია,“ – ამბობს სალომე საღარაძე. Read more of this post

„რუსთავი 2“ ანბანის კოშკში

ავტორი:ლელა დუმბაძე


„თქვენ უყურებთ კურიერს ბათუმის სტუდიიდან“ – ამ სიტყვებით დაიწყო 6 მაისს საინფორმაციო გამოშვება „კურიერიის“ წამყვანმა. პოლიციის დღესთან დაკავშირებით გამართულ აღლუმს „რუსთავი 2“ პირდაპირ ეთერში ბათუმიდან, ანბანის კოშკიდან გადასცემდა. რა სამართლებრივი დოკუმენტის საფუძველზე სარგებლობს კერძო კომპანია სახელმწიფო ქონებით? – ამ კითხვაზე პასუხი არც ბათუმის მერიაში და არც აჭარის მთავრობაში არ აქვთ.

140 მეტრი სიმაღლის „ანბანის კოშკის“ ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-სთვის რაიმე სახით გადაცემას ბათუმის მერიაში არ ადასტურებენ. აჭარის ბიუჯეტიდან 64 მილიონით დაფინანსებული `ანბანის კოშკი~ საკუთრებაში ჯერ არც ბათუმის მერიას დაურეგისტრირებია ოფიციალურად. როგორც მერიის ადმინისტრაციული სამსახურის უფროსი, გელა მახარაძე „ბათუმელებთან“ აცხადებს, კოშკის მიღება-ჩაბარებისთვის საჭირო დოკუმენტაციას რამდენიმე დღეა რაც ადგენენ და ეს პროცესი ჯერ დასრულებული არ არის: „ახლა ვაწარმოებთ მიწერ-მოწერას აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროსთან მიწის გადმოცემის თაობაზე, რადგან მიწა, სადაც კოშკი ავაშენეთ, ეკონომიკის სამინისტროს ეკუთვნის, კოშკის მშენებლობაზე ფული ბათუმის ბიუჯეტიდან დაიხარჯა. რეგისტრაციის დასრულების შემდეგ კი ბათუმის ქონებად ვაქცევთ“.

რომელი უწყების ნებართვით და რა სამართლებრივ ნორმაზე დაყრდნობით ისარგებლა ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-მა კოშკის ტელესტუდიით? Read more of this post

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 678 other followers