გაზეთ „ბათუმელების” სარედაქციო სვეტიდან
30.05.2012 Leave a comment
ეთერ თურაძე, „ბათუმელების” მთავარი რედაქტორი
ეთერ თურაძე
გენერალი რომან დუმბაძე, ჩემი აზრით, ერთ-ერთი ყველაზე ტრაგიკული ქართველია, ვისაც მე პირადად ვიცნობდი. ის ერთადერთი ქართველია, რომელის ფოტოებიც 2004 წელს ბათუმში გამოფინეს შემდეგი წარწერით – „მოღალატე“. ფოტოების სახელების კედლებზე გამოკვრამდე გენერალს ისეთი არაფერი ჩაუდენია, რასაც ქართული კანონის შესაბამისად ღალატის კვალიფიკაცია მიეცემოდა. მაშინ გენერალმა საშინელი შეცდომა დაუშვა – არ დაემორჩილა ქვეყნის პრეზიდენტს ნიშნად იმისა, რომ ასლან აბაშიძეს ემორჩილებოდა.
ამ ადამიანს რამდენიმე თვის განმავლობაში ბათუმის მე-3 საპყრობილის შენობის ხან რომელ ნაწილში ვხედავდი და ხან – რომელში. მაშინ მე-3 საპყრობილის მონიტორინგის ჯგუფის წევრი ვიყავი და საპყრობილეში შესვლა ნებისმიერ დროს შემეძლო. რომან დუმბაძე, სხვა პატიმრებისგან განსხვავებით, თავისუფლად გადაადგილდებოდა საპყრობილეში, როგორც მახსოვს, ადმინისტრაცია მაღალი სასჯელის გამო მისდამი მეტნაკლებად ლოიალური იყო.
მაშინ მეც მეგონა, რომ რომან დუმბაძე, როგორც სამშობლოს მოღალატე, ისე გაასამართლეს. ამის შესახებ მასთან საუბარს დიდხანს ვერ ვახერხებდი. ერთ დღეს კი მაინც ვკითხე. მახსოვს მაშინ რაც მითხრა – მე სამშობლოს მოღალატე არ ვარ და არც სასამართლოს გავუსამართლებივარ მაგ მუხლითო. დოკუმენტები მაჩვენა, რითაც დავრწმუნდი, რომ სასამართლოს შესახებ სიმართლეს მეუბნებოდა.
რომან დუმბაძის მოღალატეობის შესახებ გივი თარგამაძემ 2008 წლის აგვისტოს ომის დღეებში ისევ შეგვახსენა. პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარემ თქვა, რომ რუსმა გენერალმა მოღალატე დუმბაძე მოითხოვა 12 ტყვე ჯარისკაცის გათავისუფლების სანაცვლოდ. მაშინ გენერალი დუმბაძე ყველაზე ნაკლებად მადარდებდა, მაგრამ მაინც გაოგნებული ვიყავი გივი თარგამაძის განცხადებით. ვის ვის და გივი თარგამაძეს ყველაზე უკეთ უნდა სცოდნოდა, რომ გენერალი დუმბაძე ღალატის მუხლით არ გაუსამართლებიათ.
რომან დუმბაძის „სამშობლოს ღალატის“ ამბავი ქართულმა მედია კიდევ ერთხელ მისი მოკვლის შესახებ გავრცელებული ინფორმაციის შემდეგ გაიხსენა. ამაზე ისეთმა გამოცემებმაც კი დაწერეს, ვისაც პირადად მე ვენდობი. ანუ დეზინფორმაციის ტალღა გენერალ დუმბაძესთან დაკავშირებით იმდენად მასშტაბურია, რომ თითქმის შეუძლებელია, საზოგადოებამ სხვა ინფორმაცია მიიღოს…
არ ვიცი, მე-5 გვერდზე გამოქვეყნებული სტატია გარდაცვლილი გენერლის საქმის შესახებ, დეზინფორმაციის ამ ნიაღვარში რამდენად ბევრ ადამიანისთვის იქნება დამაჯერებელი, მაგრამ მაინც გადავწყვიტე ამ ამბის მოყოლა.
26 მაისს, ანუ საქართველოს დამოუკიდებლობის დღეს, ჩემი „ფეისბუქის“ გვერდზე დილიდან შარშანდელი 26 მაისის ამსახველი ფოტოების ტალღა წამოვიდა. შარშან, 26 მაისს, „აღლუმისთვის მოედნის გასათავისუფლებლად“ პოლიცია დილამდე სდევდა მომიტინგეებს, იჭერდა, სცემდა… მაშინ ორი მოქალაქე დაიღუპა თუ ოთხი, დღემდე გაურკვეველია.
დღის მეორე ნახევარში ამ საშინელ ფოტოებს „ფეისბუქის“ გვერდზე ქუთაისის კადრები ჩაენაცვლა – საქართველოს პარლამენტის ახალი შენობა და მის წინ გამართული აღლუმი. შარშანდელი 21 მაისისა (აჭარის ტელევიზიასთან მიტინგის დაშლა) და 26 მაისის შესახებ „ბათუმელების“ ამ ნომერში არაფერს ვწერთ, წლევანდელი 26 მაისის შესახებ პატარა ინფორმაცია კი მე-4 გვერდზე დევს.
გაზეთი დასაბეჭდად იყო გამზადებული, როდესაც დადასტურებული ინფორმაცია მოვიდა ბიზნესმენ ანზორ ქოქოლაძის შეწყალების შესახებ. ამ პოზიტიური ინფორმაციის წაკითხვა მკითხველს „ბათუმელების“ ამავე ნომერში შეეძლება.
ავტორი: ეთერ თურაძე
